Чытаць болей: Страх и ненависть? Краткое содержание белорусской толерантности
І немцы не супраць: калі летась занепакоенымі прытокам мігрантаў былі 67% насельніцтва краіны, то сёлета — каля 86%.
На мінулым тыдні нямецкі ўрад узмацніў памежны кантроль, а міністр унутраных спраў заклікала 16 земляў Германіі даць просьбітам не грошы, а матэрыяльныя даброты. У надзеі, што тады прыцягальнасць краіны ў вачах мігрантаў знізіцца.
"Колькасць уцекачоў, якія спрабуюць трапіць у Германію, цяпер занадта вялікая", — заявіў у суботу канцлер Олаф Шольц. Калі што, мантрай яго папярэдніцы Ангелы Меркель была фраза "мы зможам гэта зрабіць". У сэнсе прыняць усіх, хто просіць.
А цяпер Шольц кажа:
"Так працягвацца не можа".
Раней такую рыторыку выкарыстоўвалі ў асноўным вельмі правая партыя "Альтэрнатыва для Германіі" і кансерватары. Але паколькі выбары ўжо не за гарамі, урад Шольца таксама вырашыў разыграць гэтую карту і выбірае больш жорсткі тон. У тым ліку таму, што правыя партыі могуць на занепакоенасці людзей зарабляць палітычныя ачкі.
“Добра, Ролс-Ройс”
А ў сацсетках завірусіўся фрагмент дакументалкі Netflix пра футбаліста Дэвіда Бэкхэма. У адным з эпізодаў Вікторыя Бэкхэм ледзь не пачала расказваць кранальную гісторыю пра тое, што расла ў сям'і звычайнага працоўнага класа... І тут у дзвярах з'яўляецца галава Бэкхэма!
А ну ўспомні, на якой машыне бацька вазіў цябе ў школу, пытае Бэкхэм. Вікторыя спрабуе выкруціцца і казаць, што ўсё не так адназначна і што машыны былі розныя. Але галава Бэкхэма не хаваецца за дзвярыма, пакуль Вікторыя не адказвае з уздыхам:
— Добра, добра, гэта быў Ролс-Ройс.
Цяпер у каментарах Бэкхэма просяць мадэраваць дэбаты кандыдатаў у прэзідэнты ЗША.